Όταν σε ένα ζευγάρι έχουν και οι δυο το στίγμα της μεσογειακής αναιμίας, υπάρχει λύση στο πρόβλημα;

Το πρόβλημα μπορεί να προσπεραστεί με τη μέθοδο της εξωσωματικής γονιμοποίησης και του προεμφυτευτικού ελέγχου των εμβρύων. Επειδή και οι δύο έχουν το στίγμα της μεσογειακής αναιμίας υπάρχει κίνδυνος 25% σε κάθε εγκυμοσύνη το έμβρυο να νοσεί, 50% να είναι φορέας (να έχει το στίγμα) και 25% πιθανότητα να είναι απολύτως υγιές. Το μεγάλο πρόβλημα είναι αυτό το 25% που έχει κάθε έμβρυο να γεννηθεί και να πάσχει από μεσογειακή αναιμία. Αυτό αντιμετωπίζεται είτε κάνοντας βιοψία τροφοβλάστης στην 12η εβδομάδα της κύησης είτε με προεμφυτευτικό έλεγχο των εμβρύων που προκύπτουν με τη μέθοδο της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Στην πρώτη περίπτωση εάν διαπιστωθεί ότι το έμβρυο πάσχει, τότε προτείνεται η διακοπή της κύησης με ότι αυτό συνεπάγεται από ψυχολογική φόρτιση και άγχος. Στη δεύτερη περίπτωση όλα τα έμβρυα ελέγχονται στο εργαστήριο με βιοψία ενός κυττάρου του αναπτυσσόμενου εμβρύου και προχωρούμε στην εμβρυομεταφορά μόνο των υγιών εμβρύων. Στο συγκεκριμένο ζεύγος που το πρόβλημα είναι γονιδιακό η μέθοδος έχει απόλυτη ένδειξη καθώς διασφαλίζει την κυοφορία και γέννηση ενός υγιούς τέκνου.