Τα κονδυλώματα οφείλονται σε υποτύπους του ιού HPV, που λαθροβιούν μέσα στα κύτταρα και σε στιγμές που η ανοσία του οργανισμού πέφτει, εκδηλώνονται με τον χαρακτηριστικό τρόπο. Η θεραπεία τους είναι σημαντική καθώς εύκολα μπορούν να μεταφερθούν και στη σύντροφό μας, κυρίως με τη σεξουαλική επαφή, αλλά δυστυχώς ένα μικρό φορτίο τους πάντα παραμένει και μπορεί να εκδηλωθούν ξανά. Επομένως το πρώτο βήμα είναι η θεραπεία και παράλληλα ο έλεγχος της συντρόφου για κονδυλώματα (κλινική εξέταση, τεστ Παπανικολάου) και το δεύτερο η επαγρύπνηση για πιθανή μελλοντική υποτροπή. Μετά τη θεραπεία και εφόσον η σύντροφος δεν έχει στοιχεία λοίμωξης, η σεξουαλική επαφή μπορεί να είναι ελεύθερη στην προσπάθεια επίτευξης κύησης, χωρίς κανένα πρόβλημα. Ο ιός HPV όταν είναι σε καταστολή δεν επηρεάζει την ανάπτυξη του εμβρύου και την εξέλιξη της κύησης. Η ίδια η κύηση δεν φαίνεται να επιδεινώνει την φυσική εξέλιξη της νόσου και δεν αυξάνει τις υποτροπές. Σε περίπτωση περιγεννητικών κονδυλωμάτων στην γυναίκα κατά τον τοκετό, προτιμάται η καισαρική τομή για αποφυγή πιθανής λοίμωξης του νεογνού κατά τη γέννησή του και το πέρασμα από το γεννητικό σωλήνα.
