Kαι τα δύο θέματα άπτονται του πεδίου της ανοσολογίας της αναπαραγωγής που τα τελευταία χρόνια γνωρίζει άνθιση, και όχι άδικα καθώς μπορεί να μας δώσει ερμηνείες και λύσεις σε περιπτώσεις καθ΄έξιν αποβολών και ‘ανεξήγητης’ υπογονιμότητας. Η αναζήτηση των παραπάνω παραγόντων δεν γίνεται ως ρουτίνα σε κάθε ζευγάρι που υποβάλλεται σε υποβοηθούμενη αναπαραγωγή αλλά υπάρχουν ενδείξεις. Σε περιπτώσεις λοιπόν καθ’ έξιν αποβολών και μή ανεύρεσης άλλου αιτιολογικού παράγοντα (χρωμοσωμικές ανωμαλίες ωαρίου/ σπέρματος/εμβρύου, θρομβοφιλία, κατακερματισμός του γενετικού υλικού του σπέρματος, κ.α) αναζητούνται μεταξύ άλλων και η ύπαρξη ανοσολογικού υπόβαθρου που μπορεί να υπάρχει και να οδηγεί σε αδυναμία εμφύτευσης και απόπτωσης του εμβρύου. Τέτοιοι παράγοντες είναι το αντιφωσφολιπιδαιμικό σύνδρομο κυρίως αλλά και η αυξημένη ενεργότητα των ΝΚ κυττάρων καθώς και η παραγωγή από την γυναίκα αντισωμάτων έναντι των πατρικών αντιγόνων και στοιχείων του εμβρύου. Το τελευταίο αμφισβητείται από πολλούς για την αρχόμενη κύηση καθώς είναι γνωστό ότι στην αρχή το έμβρυο δεν εκφράζει επιφανειακά αντιγόνα (HLA) έναντι των οποίων μπορεί να προκύψουν αντισώματα. Αντίθετα είναι εδραιωμένο με πλούσια σχετική βιβλιογραφία άτι η αυξημένη ενεργότητα των ΝΚ κυττάρων στο επίπεδο του ενδομητρίου οδηγεί σε τοπική άσηπτη φλεγμονή και θρόμβωση των νεόπλαστων αγγείων με αποτέλεσμα η αιμάτωση του εμβρύου να είναι ανεπαρκής και τελικά να οδηγείται σε αποβολή. Όλα αυτά όμως απαιτούν εργαστηριακές εξετάσεις προκειμένου να τεκμηριωθούν και όταν ανευρίσκονται καλό είναι να αντιμετωπίζονται καθώς αυξάνεται αποδεδειγμένα το ποσοστό κύησης. Τρόποι αντιμετώπισης είναι η χορήγηση κορτιζόνης και αντιπηκτικών (έχουν αντιφλεγμονώδη δράση) καθώς επίσης και η παθητική ανοσοποίηση (προστασία) με χορήγηση εμβολίου που περιέχει αντισώματα έναντι των αντιπατρικών αντισωμάτων που παράγει η μητέρα. Η παρασκευή του εμβολίου απαιτεί εξειδικευμένο εργαστήριο και γίνεται μετά τη λήψη αίματος (λεμφοκύτταρα) από το σύζυγο. Βέβαια πολλά ακόμα χρειάζονται έρευνα και τεκμηρίωση καθώς δεν γνωρίζουμε όλους τους πιθανούς μηχανισμούς και γεγονός είναι άτι αυτό που σήμερα θεωρούμε ανεξήγητη υπογονιμότητα μετά από κάποια χρόνια θα είναι γνωστό.
