Θεμέλιο της επιτυχίας κάθε προσπάθειας υποβοηθούμενης αναπαραγωγής είναι τρία πράγματα. Η καλή ποιότητα του γενετικού υλικού (ωάρια, σπέρμα), η καλή ποιότητα του εμβρύου (βλαστοκύστη) και η υποδεκτικότητα του ενδομητρίου. Από εκεί και πέρα κάθε μέθοδος υποβοήθησης έχει τα όρια και τους περιορισμούς της. Δηλαδή, στην περίπτωση της σπερματέγχυσης προϋπόθεση είναι η καλή βατότητα των σαλπίγγων (απουσία απόφραξης) ώστε να συναντήσει το σπερματοζωάριο το ωάριο. Κάτω από τις καλύτερες προϋποθέσεις η επιτυχία κάθε προσπάθεια σπερματέγχυσης δεν ξεπερνά το 15-20%. Για το λόγο αυτό απαιτούνται συνήθως 4-5 προσπάθειες για να επιτύχουμε εγκυμοσύνη ή να πούμε ότι η σπερματέγχυση απέτυχε. Στην περίπτωση της εξωσωματικής τα πράγματα είναι διαφορετικά καθώς το ποσοστό κύησης ανάλογα και με την ηλικία της γυναίκας μπορεί να ξεπεράσει το 50% σε κάθε προσπάθεια. Επιπλέον επειδή η διαδικασία είναι απόλυτα ελεγχόμενη στο εργαστήριο τα έμβρυα που προκύπτουν μπορούν να εκτιμηθούν για την ποιότητά τους. Επίσης επειδή συνήθως προκύπτουν αρκετά έμβρυα, κάποια από αυτά μπορούν να κρυοσυντηρηθούν για μελλοντική χρήση.
