Αγαπητή Κατερίνα, στο σημείο αυτό υπάρχουν διφορούμενες απόψεις. Βεβαίως σε περίπτωση θρομβοφιλίας η χορήγηση ηπαρίνης χαμηλού μοριακού βάρους ή και ασπιρίνης είναι απαραίτητη, όπως και σε περιπτώσεις ανοσολογικών ή αυτοάνοσων παθήσεων, η χορήγηση κορτιζόνης βοηθάει καθοριστικά. Σε περίπτωση όμως που δεν διαπιστώνεται τίποτα από τα ανωτέρω, γιατί κανείς να χορηγήσει επιπλέον φάρμακα, βοηθάνε πουθενά? Απάντηση καθοριστική δεν υπάρχει καθώς οι περισσότερες μελέτες δεν έχουν δείξει ωφέλεια από τη χορήγησή τους όταν δεν υπάρχουν υποκείμενες παθήσεις. Εντούτοις, ορισμένοι υποστηρίζουν ότι έχουν καλύτερα αποτελέσματα με την προληπτική χρήση τους σε όλες τις περιπτώσεις, ανεξάρτητα από την ύπαρξη γνωστής πάθησης καθώς η επιστήμη δεν τα γνωρίζει όλα και πολλοί παράγοντες που ακόμα δεν έχουμε τον τρόπο να αναγνωρίσουμε μπορεί να υπάρχουν και να επηρεάζουν δυσμενώς. Σε ότι αφορά τον προσδιορισμό της κυτταροτοξικότητας των ΝΚ κυττάρων, αλλά και την παρουσία αντιπατρικών αντισωμάτων, αυτές είναι αρκετά εξειδικευμένες εξετάσεις, γίνονται με εξέταση αίματος σε κάποια μικροβιολογικά ιατρεία και ανάλογα με τα αποτελέσματά τους χορηγούμε θεραπεία. Σε ύπαρξη θετικού αποτελέσματος αυξάνει ο κίνδυνος πρώιμης αποβολής στο 1ο τρίμηνο ή και αδυναμίας εμφύτευσης του εμβρύου. Στην πρώτη περίπτωση η χορήγηση ειδικής ανοσοσφαιρίνης IgG, κορτιζόνης ή intralipids φαίνεται ότι βοηθά, ενώ στη δεύτερη περίπτωση χορηγείται εμβόλιο που καταστέλλει την νέα παραγωγή αντισωμάτων από τον οργανισμό της γυναίκας. Ελπίζω να ήμουν κατατοπιστικός. Ευχαριστώ για την ερώτηση και είμαστε στη διάθεσή σας για όποια άλλη απορία έχετε.
Ιούλ
17
