Η πραγματικότητα είναι ότι αυτό που βλέπουμε στον υπέρηχο είναι ωοθυλάκια και όχι ωάρια. Σε ιδανικές συνθήκες κάθε ωοθυλάκιο περιέχει και ένα ωάριο, αλλά δυστυχώς δεν είναι έτσι. Δηλαδή ορισμένα περιέχουν μόνο υγρό (κυστικά), ενώ πράγματι κάποια άλλα μπορεί να είναι ανώριμα. Επομένως κατά τη διάρκεια της ωοληψίας δεν είμαστε σίγουροι για τον αριθμό των ωαρίων που θα λάβουμε, καθώς αυτό οριστικοποιείται μετά 1-2 ώρες κάτω από το μικροσκόπιο όπου τα ωάρια διαχωρίζονται σε ώριμα (ύπαρξη πολικού σωματίου, που μπορούν να γονιμοποιηθούν) και ανώριμα (που δεν γονιμοποιούνται). Τα ωάρια ακόμα και ανώριμα, όταν υπάρχουν ανακτώνται κατά τη λήψη (κάπως δυσκολότερα είναι η αλήθεια, αλλά αυτό δεν είναι εμφανές εκείνη τη στιγμή, αλλά είναι γνώση που έχει προκύψει μέσα από μελέτες). Επομένως δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εάν υπάρχουν κάποια ωάρια που δεν ανακτήθηκαν καθώς τα ωάρια είναι κύτταρα και κατά την ωοληψία αυτό που βλέπουμε είναι το ωοθυλάκιο το οποίο ευελπιστούμε να περιέχει ωάριο. Μια έμμεση ένδειξη του πόσα από τα ωοθυλάκια πιθανόν περιέχουν ωάριο είναι η τιμή της οιστραδιόλης που αυξάνει ανάλογα των ωαρίων. Εάν λοιπόν έχουμε πολλά ωοθυλάκια με μια χαμηλή οιστραδιόλη τότε πιθανόν πολλά από αυτά είναι κυστικοί σχηματισμοί χωρίς να εμπεριέχουν ωάριο.
Ιούλ
17
