Η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι η γονιμοποίηση έξω από το σώμα: αντί δηλαδή η γονιμοποίηση του ωαρίου από το σπερματοζωάριο να γίνει στο φυσικό περιβάλλον, που είναι η σάλπιγγα της γυναίκας, γίνεται στο εργαστήριο. Είναι ουσιαστικά η παράκαμψη μιας συγκεκριμένης λειτουργίας του οργανισμού, όταν, για διαφόρους λόγους, δεν μπορεί να επιτευχθεί.
Η εξωσωματική γονιμοποίηση αναπτύχθηκε αρχικά απευθυνόμενη σε μία ομάδα ασθενών με απουσία ή δυσλειτουργία των σαλπίγγων (ωαγωγών). Για το λόγω αυτό, ο αρχικός στόχος της εξωσωματικής υπήρξε η προσομοίωση των συνθηκών του ανθρώπινου σώματος στο εργαστήριο. Σήμερα, η προσομοίωση αυτών των συνθηκών παραμένει απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχή εξωσωματική γονιμοποίηση, ενώ παράλληλα οι διάφορες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται, καλύπτουν πλέον ένα ευρύ φάσμα ασθενών, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων υπογονιμότητας άγνωστης αιτιολογίας και ανδρικής υπογονιμότητας.
