ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ

Η ενδομητρίωση αποτελεί έναν εκτεταμένο συνδυασμό κλινικών εκδηλώσεων. Συμβαίνει όταν κύτταρα του ενδομητρίου (χιτώνας που καλύπτει το τοίχωμα της ενδομήτριας κοιλότητας) βρίσκονται σε σημεία εκτός της ενδομήτριας κοιλότητας. Τέτοια σημεία μπορεί να είναι οι ωοθήκες (ενδομητρίωμα), το τοίχωμα της μήτρας (αδενομύωση), οι σάλπιγγες, το έντερο ή οπουδήποτε στην κοιλιά αλλά και σε πιο απομακρυσμένα όργανα, όπως οι πνεύμονες και ο εγκέφαλος.

Είναι μια συχνή πάθηση, που αφορά στο 10% του γυναικείου πληθυσμού αλλά δεν είναι επικίνδυνη για τη ζωή τους. Η ακριβής αιτία της πάθησης δεν είναι γνωστή και σχετίζεται με τις παθήσεις του ανοσοβιολογικού συστήματος. Η ενδομητρίωση χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη έκτοπου ενδομητρίου συνήθως στην περιτοναϊκή κοιλότητα, το οποίο επηρεάζει την γονιμότητα της γυναίκας μηχανικά (ανάπτυξη αιμορραγικών κύστεων ή συμφύσεων) ή βιοχημικά (ανοσοβιολογικές διαταραχές στο κοιλιακό περιβάλλον).

Η διάγνωση τίθεται ύστερα από λαπαροσκόπηση κατά την οποία ανευρίσκονται οι εστίες του ενδομητριωσικού ιστού και αξιολογείται η έκταση της βλάβης. Η επέμβαση μπορεί να συνδυαστεί και με θεραπευτικούς χειρισμούς, όπως καταστροφή των ενδομητριωσικών εστιών με διαθερμία ή λύση συμφύσεων που ενδεχομένως υπάρχουν.

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο στην κοιλιά, επώδυνες περιόδους και ενίοτε βαριές και ακανόνιστες. Μπορεί να προκαλέσει πόνο κατά τη διάρκεια ή μετά τη σεξουαλική επαφή. Πολλές φορές ο πόνος σχετίζεται με το έντερο, την ουροδόχο κύστη, τη μέση και το εσωτερικό των μηρών. Ο πόνος μπορεί να είναι συνεχόμενος ή να εκδηλώνεται (ή και να χειροτερεύει) πριν ή κατά την περίοδο. Βέβαια, δεν εκδηλώνεται με πόνο πάντα. Υπάρχουν και πολλές σιωπηρές περιπτώσεις χωρίς συμπτώματα.

Δυστυχώς, η ενδομητρίωση μπορεί να προκαλέσει υπογονιμότητα με πολλούς τρόπους που εξαρτώνται από τη βαρύτητά της. Μπορεί να επηρεάσει την ωοθυλακιορρηξία ή και την ποιότητα των ωαρίων, να προκαλέσει απόφραξη των σαλπίγγων, να εμποδίσει την εμφύτευση του εμβρύου (αδενομύωση). Η ενδομητρίωση δεν προκαλεί αύξηση αποβολών.

Η ενδομητρίωση τείνει να χειροτερεύει με το χρόνο. Για το λόγο αυτό οι γυναίκες που επιθυμούν εγκυμοσύνη πρέπει να επιταχύνουν τη διαδικασία απόκτησης και να συμβουλεύονται τον ειδικό ιατρό αναπαραγωγής έγκαιρα προκειμένου να φτάσουν σε διάγνωση και να λάβουν, αν χρειάζεται, την κατάλληλη θεραπεία.

Η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι προς το παρόν η πιο αποτελεσματική μέθοδος για την επίτευξη εγκυμοσύνης παρά τα χαμηλότερα ποσοστά επιτυχίας σε σχέση με γυναίκες χωρίς ενδομητρίωση. Σε νεαρές γυναίκες που πρόκειται να υποβληθούν σε λαπαροσκοπική αφαίρεση ενδομητριωσικών κύστεων, προτείνεται πλέον η κατάψυξη τμήματος υγιούς ωοθηκικού ιστού, για μελλοντική χρήση, σε περίπτωση που η ενδομητρίωση παρουσιάσει ταχεία επιδείνωση.

Εκτός από την αναπαραγωγή, υπάρχουν πολλές θεραπείες για την ανακούφιση από την πόνο και τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των γυναικών με ενδομητρίωση. Όπως αναφέρθηκε, υπάρχουν οι χειρουργικές επεμβάσεις αλλά και ορμονική θεραπεία, με αναλγητικά ή εναλλακτικές θεραπείες.